Mirakels (recensie door Marjolein Pieks)

Mirakels

Van Rachmaninov tot Rammstein

door Popkoor Switch

gezien: 14 april 2018

In de avond van 14 april 2018 bezoek ik de 750 jaar oude Sint Stevenskerk in Nijmegen. Pakweg 50 koorleden ondersteund door een band en dirigent (Ronald Pesman) brengen een eigentijdse muzikale interpretatie van het verhaal van Mariken van Nieumeghen dat inmiddels 500 jaar oud is.

Terwijl het koor opgesteld staat in drie kijkrichtingen om het volledige publiek te kunnen bedienen, vindt er een spectaculaire lichtshow plaats waarbij de schaduwen van Mariken en Moenen over de voorstelling heen hangen achter imposante kroonluchters.

De kerk kleurt rood en paars waarna lichtjes als sterren over publiek en koor vallen. Stemmen en lichtshow verbeelden samen het verhaal van Mariken die wanhopig op straat belandde, door de duivel werd meegenomen naar Antwerpen en bij terugkomst in Nijmegen spijt kreeg van haar zondige leven bij onze zuiderburen. Verteller Rik van der Elst leidt het publiek op bescheiden en humoristische wijze door het verhaal.

Ik ervaar deze avond ondanks het feit dat hier veelal 20e eeuwse popsongs worden gebracht, als een fraaie reis die me meeneemt naar de middeleeuwen. Meerstemmige zang ondersteund door een prima band etaleert lichtheid en souplesse van een koor dat haarfijn is afgestemd en dat veel zin heeft om het Marikenverhaal met zang te vertellen. Een enthousiaste en uitgelaten sfeer bezingt letterlijk en figuurlijk de liefde voor de betere wonderen uit het mirakelspel Mariken van Nieumeghen. Hier wordt gedanst en gelachen, zichtbaar genoten door alle koorleden.

Gabriellas Sang (Stefan Nilson) door Andrea Frielink waarbij Frielink vanachter het publiek zingend zich naar het podium begeeft, ontroert de zaal. Duo Roger Bergs en Patrick Bouma brengt overtuigend een lied van Jurk (Zou zo graag). Trio Katja Mensen, Henrike Schurink en Annet Strijker swingt de pan uit met Long time gone (Dixie Chicks). Trio Eva Brand, Renske Kuin en Renske Ribberink (Best Fake smile, James Bay) komt qua tekst redelijk dichtbij de voor mij persoonlijke geldende kernboodschap van het verhaal van Mariken: is de ware zonde misschien dat je jezelf een masker opzet en zo jezelf kwijtraakt? Verder veel genieten van het voltallige koor op het podium waarbij krachtige solo’s worden gehoord van onder meer Danielle Voskuilen en Alex Garanto. Dit koor beschikt over veel geweldige zangtalenten in combinatie met een sympathieke gezamenlijkheid waarbij waardering en respect voor elkaars stem duidelijk voelbaar is. Iedereen komt aan bod, zichtbaar en hoorbaar.

De persoonlijke favoriet van de recensent betreft Bogoroditse Devo (Rachmaninov) waarbij oom Ghijsbrecht bidt voor zijn nichtje. Het koor, gekleed in wit, naast het publiek opgesteld in een lange lichtgevende sliert, brengt deze uitvoering met de hiervoor perfecte akoestieke ondersteuning van de Sint Stevenskerk. Verder interessant: het roomzachte Man in the Mirror (Michael Jackson), krachtig door de dromerige lichtshow die de ontroering van Mariken beschrijft bij het zien van het wagenspel Masscheroen. Can’t stop the feeling (Justin Timerlake) met aanstekelijke danspasjes en het plezier waarmee Mariken mee gaat met Moenen naar Antwerpen verrast door een choreografie die je niet direct zou verwachten bij een koor. Laten we Bring me to life ( Evanescene) niet vergeten die de Val van Mariken omschrijft na de moordpoging van Moenen.

Kortom, een muziekvoorstelling met geniale arrangementen door verschillende musici, zuivere koorzang, overtuigend theater en lichttechniek, geweldige solo’s, passende muziekkeuze, knappe choreografie en een bezielende leiding van vakkundig en enthousiaste dirigent Ronald Pesman. Voeding voor een Mariekpassion? Er wordt aan gewerkt.

Marjolein Pieks

Wij zijn Mariken

www.wijzijnmariken.nl