“Het wrede dal” (Marikengedicht geschreven door Geert Zomer)

Het wrede dal

Mijn stem, mijn stem, mijn minnestem in ’t schone moe gestreden,
het wrede dal doorleefd. De bizarre zoektocht in ’t verleden brengt
nu een rust in mij teweeg. Gespiegeld in de poëzie zie ik mijn
schaduw springen.

O schoonheid, ik wil u gaan bezingen als het zonlicht in een vers,
als een lezer mij bezinnen over uw strofen.

O duisternis, een vonk, een kaarsvlam is voldoende.
Een ommekeer, een hemel vrij van zonden.

De stad lacht speels haar straten vrij in een baldadig wagenspel.
Ik bevrijd mij van mijn pijn door de muze te verheffen; een diabolisch
zingen van de woorden. De Waal blijft stromen ook al is haar kade
hard en vuil.

Mijn lichaam; ternauwernood aan den dood ontkomen.

 

 

Geert Zomer